Dają z siebie tak wiele, czasem nie dostając niczego w zamian. Wspierają cię, podtrzymują na duchu, wierzą w ciebie i są najlepszymi przyjaciółkami. Walczą o to, w co wierzą, sprzeciwiają się niesprawiedliwości, nie zgadzają się na >>nie<< jako odpowiedź, kiedy wierzą, że jest lepsze rozwiązanie. Szumią zboża na równinie, Pojedziemy, patataj A jak zowie się ten kraj? 4. "Moja mała ojczyzna" Joanna Białobrzeska Jest na mapie mała kropka, ja tu mieszkam, tu mnie spotkasz. Jakie ciekawie i wesoło w moim świecie naokoło. Na podwórku trzy kałuże, położyły się przy murze, trzepak bardzo dziś kaprysi - duży dywan na nim wisi. ładny wiersz na dzień dobry.. aanka 2008-11-14. miły pełen ciepłych słów wiersz zapowiada słoneczny dzień - super -mój plus. TOMIPLES 2008-11-14. Ci, którzy przyjdą po was, będą się na was inspirować. Wyzwanie pokoju jest wielkie, ale jeszcze większa jest jego nagroda: istotnie angażując się dla pokoju, odkryjecie coś lepszego dla was samych, jak też będziecie szukać czegoś lepszego dla innych. Wy rośniecie, a wraz z wami rośnie pokój. (Jan Paweł II) Postawa Maryi i Józefa pokazują nam, że wierność Słowu jest możliwa nawet w nieludzkich warunkach. Jest źródłem pokoju w sercu mimo niesprzyjających okoliczności. Jeśli pragniemy, by na świecie zapanował pokój, powinniśmy zatroszczyć się o pokój we własnym sercu. Jeśli chcemy, by ustały wojny, musimy najpierw nauczyć Pomogły mi je wówczas okiełznać wiersze - i to one, były naszą redakcyjną odpowiedzią na to, czego doświadczaliśmy. Wiersz Ivana Davydenki opublikowany 24 lutego 2022 roku, późniejsza Inicjatywa "Wiersze dla pokoju", prowadzona razem ze Staromiejskim Domem Kultury i Rozstajami oraz opowiadanie o ukraińskiej poezji to też jeden ze Bo to taka kropelka nadziei. Spływająca niczym rosa ranna. Po zielonym, zieloniutkim listku. Kiedy gorący promień Słońca ciepłego. ( raczej zbyt gorącego) osuszy kropelkę. A kto by pomyślał, że Słońce takie brutalne, a mrówka taka straszna. od R.A.K. , awatar , Seneka 18 i 4 innych użytkowników. Kiedy rodzic czyta swojemu maluchowi wiersze, tworzy dla niego jednocześnie miłe wspomnienia z okresu dzieciństwa. Jest to także jeden z najprzyjemniejszych sposobów na wyciszenie oraz spędzanie czasu z własnym dzieckiem. Poniżej prezentujemy nasz autorski wybór wierszyków dla dzieci. Książka przeznaczona jest dla dzieci w wieku od 3 do 99 lat. Lekkie i humorystyczne wiersze Marka Dutkiewicza wywołają uśmiech na twarzy zarówno u najmłodszych, jak i u starszych czytelników. „ Żaba w Afryce ” dostarcza przyjemnej i pożytecznej rozrywki – czytanie z dzieckiem, na przykład na dobranoc, to świetny sposób na Temat: Maryja Królowa Pokoju. Przyjdź Duchu Święty, Duchu pokoju, Ty który zstąpiłeś na Jezusa Króla Pokoju na Maryję Królową Pokoju, przyjdź Duchu Święty aby ta nauka ta homilia była pełna pokoju pełna Ciebie aby poprzez to słowo pokój zagościł w naszych sercach, pokój Jezusa, pokój który pochodzi z Serca Jezusa. IZunpUM. Więcej wierszy na temat: Społeczeństwo « poprzedni następny » Mojej Bratanicy- Karolince O pokój prosi cały Świat,bo bez pokoju nic nie byłby on wart. Pokój potrzebny jest każdej istocie ludzkiej, by mogła żyć i wzrastać. Pokoju pragną wszystkie wioski, miasta i państwa. Jest jeszcze pokój serca i duszy, więc należy go pielęgnować, bo złe moce mogą go zburzyć i będziesz musiał systematycznie pracować, aby go odbudować. Pokój jest również pragnieniem duszy, która żyjąc w ciemności chce się oswobodzić, obmyć z wszelkich brudów i na drogę jasności powrócić, żeby odtąd nikt więcej nie mógł jej z bliżnim skłócić. Pokoju słowami nie sposób określić. Wszyscy ludzie śpiewają o nim najróżniejsze pieśni. Gdy przychodzi zwycięstwo, rozlewa się on jak jasność nad wszystkimi państwami, zaś umęczony lud woła:" Niech zapanuje pokój we wszystkich krajach i wszystkich rodzinach, a nas tak skłonnych do gniewu ze sobą pojednywa i o przebaczeniu przypomina. Kochanej bratanicy Karolince- tegorocznej maturzystce. Napisany: 2013-05-07 Dodano: 2013-05-07 14:01:31 Ten wiersz przeczytano 4952 razy Oddanych głosów: 1 Aby zagłosować zaloguj się w serwisie « poprzedni następny » Dodaj swój wiersz Wiersze znanych Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński Juliusz Słowacki Wisława Szymborska Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński Halina Poświatowska Jan Lechoń Tadeusz Borowski Jan Brzechwa Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer więcej » Autorzy na topie kazap Ola Bella Jagódka anna AMOR1988 marcepani więcej » WIRTUALNA WYSTAWA POKÓJ NA ŚWIECIE Wystawa przedstawiona pędzlem ,ujęciem i wierszem przez polskich artystów mieszkających w różnych zakątkach świata. .Zebrane prace mają skłonić do refleksji nad tym czym dla nas w rzeczywistości jest pokój , jak jego zakłócenie wpływa na wrażliwość artystów ,jak zmienia się ich spojrzenie na świat przez pryzmat sztuki . I nadejdzie ten dzień… Przyjdzie niespodzianie Niczym burza… Wyzwoli nas…ciszą Gdy zniknie nadzieja… gdy nic nie zostanie Ślepi – zobaczą… A głusi – usłyszą …..POKÓJ! I spadnie na ziemię deszcz wielkiej miłości Potoki łez dawno wylanych… wzburzone Na skrzydłach wiatru, w porywach radości Przyniesie uczucia stłumione … POKÓJ! I padnie w ramiona brat zapomniany Co, nigdy nie był twym bratem I swoją piersią strzał właśnie oddany Zatrzymasz przed całym światem … POKÓJ! Nie będzie już nigdy granicy z muru Upadną kamienne kurhany I dodasz głos swój do pieśni chóru Dasz miłość i będziesz kochany … POKÓJ! I ramię w ramię świat odbudujemy Na prochach Sodomy… Zniszczenia I mądry już będziesz – bo teraz to wiemy Już znamy wartość istnienia ... POKÓJ! Świat nam nie odda minionych lat wielu Nie zwróci… Ofiary z ludzi Musimy razem… mój przyjacielu Zanim w nas zło się nie zbudzi… … POKÓJ! … Zbudować świat bez wojen i głodu Bez złota… co fałszem świeci Bez tej zawiści, bez serca chłodu Świat- jak niewinność dzieci … POKÓJ! Pokój… Bo wojna, to Czarna Dama We wdowim welonie z czaszkami Zło całe przyciąga, bo złem jest sama I żywi się twymi resztkami … POKÓJ Pokój… Bo on jest Panem Jasności Z rumakiem i sercem na dłoni To- Koń Trojański pełen miłości Mądrością- nie siłą nas chroni … POKÓJ! Stańmy w szeregu u schyłku świata Niech prawdy wypełnią się słowa Nim dzień nastanie uściskaj brata I zacznij życie od nowa … POKÓJ! Jesteśmy dziećmi jednego Boga I nadzy się wszyscy rodzimy Nie szukaj winy – nie szukaj wroga W proch wszyscy się obrócimy… … A ważny jest tylko POKÓJ D. Aouadhi ©wszelkie prawa zastrzeżone/ Dozwolone jest udostępnianie tylko oryginalnego postu Odpowiedzi blocked odpowiedział(a) o 19:10 "Imagine" (John Lennon)"Give Peace a Chance" (John Lennon)"Happy Xmas (War Is Over)" (John Lennon)"We are the world" (USA for Africa, ft. Michael Jackson) ♥Łα∂иα♥ odpowiedział(a) o 13:25 Piosenka o pokojuGdy pokój jest na świecie i nie ma na nim wojny,szczęśliwe rosną dzieci, bezpieczne i sieją zboża, murarze wznoszą miasta,by każde dziecko mogło w spokoju żyć i całą duszą, co dzień na każdym kroku,dziś wszyscy walczyć muszą o wielki skarb - o pokój. Agnesa odpowiedział(a) o 19:17 Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub Wczoraj swoje urodziny obchodziłby Edward Hopper. Kiedyś poświęciłam już wpis temu artyście. Tym razem chciałabym skupić uwagę na wybranym obrazie z dorobku tego malarza, a także zestawić go z wierszem Czesława Miłosza „O! Edward Hopper (1882-1967), "Pokój hotelowy”, Thyssen Collection, Lugano" O, jaki smutek nieświadomy, że jest smutkiem! Jaka rozpacz, nieświadoma, że jest rozpaczą! Kobieta kariery, obok jej walizki, siedzi na łóżku, półnaga, w czerwonej halce, uczesanie jej nienaganne, w ręku ma kartkę z cyframi. Kim jesteś? - nikt nie zapyta, sama też nie wie. Co zwłaszcza uderza z większości obrazów Hoppera? Samotność człowieka, także w tłumie. Tak jest i w przypadku zamieszczonego tutaj dzieła. Polskiego poetę zaintrygowało wnętrze kobiety przedstawionej na obrazie Hoppera. Pomimo podkreślenia w tytule przestrzeni otaczającej postać. Przestrzeń ta jest częścią wielkomiejskiej aglomeracji, powodem zagubienia wielu jednostek. Jak wygląda bohaterka obrazu? To raczej młoda osoba, zadbana na co wskazuje idealnie ułożona fryzura i ubiór. Z pewnością to kobieta ceniąca elegancję o czym świadczy kapelusz położony na półce, wysokie obcasy, które zauważyć można na podłodze. Spogląda na... książkę? Notatnik? A może pamiętnik, w którym zapisze szczegóły dotyczące jej przeżyć minionego dnia? Być może każdy wygląda tak samo. Monotonia związana z niesatysfakcjonującą pracą. Niewykluczone, że posiada dzięki niej status osoby majętnej, pozwalającej sobie na wiele kosztownych rzeczy, mogącej sypiać w różnych dobrych hotelach. W jej życiu może poza tym czegoś mocno brakuje. Warto zauważyć, że nie widać skupienia nad daną czynnością. Jest nieobecna myślami, zamyślona, wydaje się być bardzo smutna i... samotna. Odwrócona tyłem do okna, nie patrzy na wydarzenia dziejące się na zewnątrz. Pokój, w którym znajduje się kobieta jest starannie urządzony, jego płaszczyzny są geometryczne. Nie można mu niczego zarzucić. Jest nienaganny. Perfekcja projektu. Co z tego, skoro wrażenia wizualne sprawiają, że jednostka czuje się w takim pomieszczeniu obco. Kim naprawdę jest ta dziewczyna? Nikt nie wie, raczej nawet ona sama. Mówi się, że modelką była żona Hoppera, a mianowicie Josephine Nivison-Hopper. Podobno jej sobowtóry znajdują się na wielu obrazach stworzonych przez małżonka. Ona: żywiołowa, gadatliwa. On: zamknięty w sobie, małomówny. Byli jak ogień i woda. Miłosz próbuje zrekonstruować portret psychologiczny bohaterki tego obrazu. Zagubiona w świecie postać, nieświadoma tragizmu własnego położenia. Patrząc na ten obraz dzisiaj, nasuwają się na myśl wszelkie dyskusje, których dane było mi często być świadkiem. Dotyczyły one kobiet, które poświęcają życie rodzinne na rzecz kariery. To przecież plaga naszych czasów, związana z gonitwą za karierą i pieniądzem, modą na luźne związki i swobodę obyczajową. Pławiąc się w luksusach, przebierając wśród markowych ubrań nie potrafią znaleźć po pewnym czasie jednego... Bliskości. Bliskiej osoby. Rodziny. Wesołych okrzyków dzieciaków. Jedynym przyjacielem jest milczenie ładnych, lecz martwych rzeczy. Słychać tylko ciszę... Poetę zaintrygowało duchowe wnętrze kobiety ukazanej w „Pokoju hotelowym”. Jego wiersz prowokuje do postawienia pytania o źródła ludzkiej samotności w świecie pełnym ludzi. Czy samotność jest cechą współczesności? Nie tylko. W istocie to temat uniwersalny i problem nieprzemijający. Samotność ma tyle oblicz, ile ludzi. Niewątpliwie samotnym można być z wyboru i z konieczności. Samotni mogą być także pozornie szczęśliwi, spełnieni bohaterowie.